Ściąga na bieg :)

TERENOZNAWSTWO

ochotniczka/młodzik

- Wyznaczyłam/em strony świata za pomocą słońca, przemiotów terenowych i busoli.

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Mrowisko

Mrowisko jest bardziej spadziste do północy

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Pień ściętego drzewa

Pień ściętego drzewa (słoje roczne zaciskają się ku północy)

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Mech na korze drzew / na kamieniach

Mech porasta północną stronę kamieni i drzew. Kora pni a niekiedy i konarów jest od strony północy pokryta porostami i mchem. Północne zbocza pagórków i wydm w lesie są zwykle obficiej porośnięte mchem, niż zbocza południowe.

 

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Samotne drzewo

Drzewo rosnące samotnie ma silniej rozwinęte gałęzie od strony południowej. Kierunek północny można określić ogólnie według wyglądu drzew. Korona drzewa jest od strony południowej lepiej rozwinięta i bogatsza.

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Gwazdy

W noc pogodną określamy kierunek północy według Gwiazdy Polarnej. Gwiazdę tę, a za razem kierunek bieguna północnego, łatwo jest odszukać za pomocą gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy (Dużego Wozu). W tym celu przedłużamy prostą, przechodzącą przez dwie ostatnie gwiazdy czworoboku Dużego Wozu w stronę drogi mlecznej. W tym kierunku w odległości pięć razy większej, niż odległość między wymienionymi gwiazdami Dużego Wozu znajduje się Gwiazda Polarna.

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Słońce i cień

Cień kija wbitego pionowo w ziemię wskazuje:

- o godz. 6:00 – Zachód (W)
- o godz. 9:00 – Północny- Zachód (NW)
- o godz. 12:00 - Południe
- o godz. 15:00 – Południowy – Wschód (SE)
- o godz. 18:00 – Wschód (E)

Zamiast kija możemy użyć własnego ciała, tak jak na rysunku obok. Ale sytułacja przedstawiona na rysuku będzie poprawna tylko o godz. 12:00.

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Słońce i zegarek

Zegarek ustawić małą wskazówką ku słońcu. Linia dzieląca kąt pomiędzy małą wskazówką, a cyfrą 12 na połowę wskazuje południe.

Posługując się zegarkiem przy określaniu kierunków świata należy:
- od wschodu słońca do południa dzielić kąt w lewo od liczby 12 do wskazówki zegarka
- od południa do zachodu słońca dzielić kąt w prawo od liczby 12

Kierunek północno- południowy możemy określić dokładnie tylko wtedy, gdy zegarek idzie według czasu miejscowego.

 

- Znam znaki patrolowe.

Obowiązujące Was znaki to:

  • iść tędy
  • iść szybko
  • biec
  • wracać
  • wracać szybko
  • wracać biegiem
  • zła droga
  • czekać 5 minut
  • czekać 10 minut
  • czekać 15 minut
  • czekać 20 minut
  • woda pitna
  • woda nie do picia
  • list w odległości kroków w tamtą stronę
  • obóz w tamtym kierunku
  • iść wolno
  • iść ostrożnie
  • nie iść tędy
  • czekać godzinę

tropicielka/wywiadowca

- Wyznaczyłem azymuty w terenie. Wykonałem szkic drogi, zaznaczając azymuty, charakterystyczne obiekty i orietnacyjne odległości.

Tego punktu nie jestem Wam w stanie objaśnić pisemnie. Jeśli nie wiecie jak to zrobić - dajcie m znać jak się spotkamy, a z przyjemnością Wam wytłumaczę :)

- Wyznaczyłem w nocy kierunek północny.

GWIAZDY

W noc pogodną określamy kierunek północy według Gwiazdy Polarnej. Gwiazdę tę, a za razem kierunek bieguna północnego, łatwo jest odszukać za pomocą gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy (Dużego Wozu). W tym celu przedłużamy prostą, przechodzącą przez dwie ostatnie gwiazdy czworoboku Dużego Wozu w stronę drogi mlecznej. W tym kierunku w odległości pięć razy większej, niż odległość między wymienionymi gwiazdami Dużego Wozu znajduje się Gwiazda Polarna.

-Prawidłowo oceniłem odległośc "na oko" w terenie.

To też ciężko wytłumaczyć pisemnie. Na placówce możecie mieć zadanie typu: określ jaka jest orientacyjna odległość do budynku stojącego w oddali (tu podajecie metry w setkach( lub jaka jest odległość do najbliższego drzewa (tu już oceniacie z dokładnością do 10). Drugie z poleceń możecie zrealizować licząc parokroki do drzewa. Jeśli wiecie ile Wasz parokrok ma metrów, możecie łatwo odległość policzyć.

- Znam oznakowanie szlaków turystycznych.

Oznakowanie to składa się z trzech pasków. Dwa białe i wewnątrz nich kolorowy (czerwony, żółty, zielony, niebieski lub czarny). Pamiętajcie, że już teraz kolory szlaków NIE oznaczają trudności!

pionierka/odkrywca

- Umiem korzystać z mapy topograficznej.

- Znam różnicę pomiędzy różnymi rodzajami map.


WOS

ochotniczka/młodzik

- Znam historię godła i barw narodowych. Wiem co oznaczają i potrafię się wobec nich zachować. Znam hymn państwowy.

  • Godłem Rzeczypospolitej Polskiej jest wizerunek orła białego w koronie w czerwonym polu. Jego aktualny, wygląd to: biały, jednogłowy orzeł w złotej koronie, ze złotymi szponami i dziobem, zwrócony w prawo na tle czerwonej, lekko zwężającej się ku dołowi tarczy herbowej. Całość (orzeł i tarcza) stanowi herb Orzeł Biały. Barwy bieli i czerwieni są barwami Rzeczypospolitej Polskiej.
  • Flagą Polski jest prostokątny płat tkaniny o barwach Rzeczypospolitej Polskiej, umieszczony na maszcie. Ustawy za flagę Polski uważany jest wariant z godłem Polski, umieszczonym pośrodku białego pasa. Barwy Rzeczypospolitej Polskiej stanowią składniki flagi państwowej Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa stanowi, że barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały i czerwony, ułożone w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego. Od 2004 roku 2 maja jest w Polsce oficjalnym Dniem Flagi Rzeczypospolitej Polskiej.

tropicielka/wywiadowca

- Znam daty świąt narodowych, wiem jakie wydarzenia te święta upamiętniają.

Obowiązują Was takie daty jak 1 maja, 3 maja, 11 listopad.

- Potrafię wskazać na mapie krainy geograficzne Polski.

- Wiem kto jest protektorem ZHP

Na ogól protektorem ZHP jest prezydent Polski. Lech Kaczyński nie chciał jednak owym protektorem zostać, dlatego aktualnie nie mamy protektora.

- Znam flagę Unii Europejskiej. Potrafię wymienić kilka państw, które należą do Unii.

pionierka/odkrywca

- Poznaję historię swojej miejscowości. Wiem co wyróżnia ją spośród innych.

- Wiem na czym polega demokracja.

samarytanka/ćwik

- Orientuję się w bieżących wydarzeniach politycznych, gospodarczych i kulturalnych kraju.

- Znam najważniejsze prawa i obowiązki obywateli RP


STRUKTURA I SYMBOLIKA

ochotniczka/młodzik

- Wiem jak oznacza się funkcje pełnione w zastępie, drużynie, szczepie.

DRUŻYNA

Drużynowy

Sznur granatowy, noszony spod ramienia

Przyboczny

Sznur zielony, noszony spod ramienia

Funkcyjny drużyny

Sznur szary z zielonym suwakiem, noszony spod ramienia

Zastępowy

Sznur brązowy, noszony spod ramienia

Funkcyjny zastępu

Sznur szary z brązowym suwakiem, noszony spod ramienia

Szeregowy

Brak sznura

SZCZEP

Szczepowy, komendant związku drużyn

Sznur granatowy, poczwórnie pleciony, noszony z ramienia

a szczepowego, zastępca komendkomendanta związku drużyn

Sznur granatowy noszony z ramienia z dwoma węzłami lub dwoma granatowymi suwakami

Fny szczepu

Sznur pełnionej funkcji podstawowej z granatowym suwakiem, noszony spod ramienia

- Znam symbolikę Krzyża Harcerskiego oraz Lilijki Harcerskiej

  • KRZYŻ HARCERSKI zaprojektował w 1912 roku ks. Kazimierz Lutosławski wzorując go na najwyższym polskim odznaczeniu wojskowym - Krzyżu Virtuti Militari. Jest on odznaką organizacyjną harcerzy i instruktorów. Krzyż Harcerski nosi się 2 cm nad lewą kieszenią munduru. Prawo noszenia Krzyża Harcerskiego zyskuje się przy złożeniu Przyrzeczenia Harcerskiego. Krzyż Harcerski ma bogatą symbolikę. Różnie tłumaczy się jego kształt i poszczególne elementy. Dla wszystkich jednak pozostaje czymś niezwykle wartościowym, cennym. Czymś co przechowuje się z pietyzmem przez całe życie i nierzadko przekazuje się go innym.
    Zawołanie "Czuwaj" - Harcerskie pozdrowienie "Czuwaj" używane było dawniej przez rycerzy polskich stojących na warcie. Wtedy miało zapobiec zaśnięciu na posterunku. Teraz przypomina o stałej gotowości każdego harcerza do służby ojczyźnie, pracy dla innych, niesienia pomocy i ustawicznej pracy nad sobą.

    Krąg - Jest to symbol harcerskiego kręgu, w którym wszyscy są równi i panują braterskie relacje. Może być również symbolem dążenia do doskonałości.
    Lilijka - Lilijka od początków chrześcijaństwa symbolizuje czystość i cnotę. Harcerska lilijka swym kształtem przypomina zakończenie igły magnetycznej kompasu. Tak jak kompas wskazuje północ, tak lilijka ma harcerzom wskazywać drogę do osiągania ideałów. Na węźle widnieje skrót nazwy naszej organizacji ZHP. Na lilijce z krzyża nie ma żadnych liter, są za to dwie gwiazdki. Symbolizują one oczy harcerza, zawsze szeroko otwarte, uważnie obserwujące świat, gotowe dostrzec dobro i zło. Są symbolem oczu patrzących i widzących kiedy i gdzie harcerz może być pomocny.

    Promienie - Promienie biegnące od lilijki oznaczają dążenie harcerstwa do promieniowania na cały świat wartościami, radością i dobrem.
    Węzeł - Węzeł na wieńcu, jak węzeł na chuście ma przypominać o obowiązku wypełnienia przynajmniej jednego dobrego uczynku dziennie. Węzeł płaski jest również symbolem związanym z braterstwem, czyli z przyjaźnią.
    Wieniec z liści dębowych - Liście dębowe od dawien dawna symbolizują męstwo i dzielność i odwagę .Cechy powinny być również udziałem każdego harcerza.
    Wieniec z liści lauru - Liście laurowe są symbolem zwycięstwa. Dla harcerza liście laurowe oznaczają tryumf nad własnymi słabościami.
    Cztery ramiona krzyża - Ramiona symbolizują cztery kierunki świata.
    Ziarenka piasku - Ramiona Krzyża Harcerskiego wypełnione są ziarenkami piasku, które symbolizują niezliczoną rzeszę harcerzy.
    3 żołędzie – 3 rozbiory Polski
    2 oliwki – 2 Wojny Światowe, choć niektórzy uważają, że nie, ponieważ krzyż był projektowany przed II Wojną Światową.
  • LILIKA HARCERSKA - jest tradycyjną odznaką noszoną na nakryciu głowy przez harcerzy (srebrna) i instruktorów (złota), oraz w niektórych drużynach jest przypinana nad lewą kieszenią przez ludzi, którzy nie złożyli jeszcze Przyrzeczenia. Związane suwakiem chusty, symbolizują trzy piony wychowawcze (zuchy, harcerze, wędrownicy). Na węźle znajdują się inicjały ZHP. Na jej ramionach są litery ONC - Ojczyzna, Nauka, Cnota.

- Znam zwyczaje i obrzędy mojej drużyny

  • śpiewanie w kończącym kręgu Hymn Szarych Szeregów
  • podsumowywanie zbiórki w kręgu, ze święcą drużyny
  • zapalanie świeczek i odczytywanie Prawa Harcerkiego podczas kręgu podsumowującego zbiórkę
  • śpiewanie piosenki "Jaki był ten dzień" na początku oraz "dobranoc" na koncu kręgu kończącego zbiórkę
  • chodzenie w mundurze dobę po złożeniu Przyrzeczenia Harcerskiego
  • otrzymywanie woreczka z cytatem w chwili przepinania Krzyża Harcerskiego z klapy kieszonki na właściwe miejsce
  • na Przyrzeczeniu Harcerskim mogą być obecne tylko osoby z Krzyżami
  • współzawodnictwo zastępów i podsumowanie go podczas ostatniej zbiórki w roku

- Wiem kto jest bohaterem mojej drużyny i szczepu.

  • drużyny: Stanisław Konarski
  • szczepu: Szare Szeregi

tropicielka/wywiadowca

- Znam nazwy stopni harcerskich i instruktorskich oraz sposób ich oznaczania na mundurze. Wiem jakie sznury noszą instruktorzy komendy hufca, komendy Chorągwi, Głównej Kwatery I Przewodniczący ZHP. Znam ich miejsce w strukturze ZHP.

WŁADZE HUFCA

Komendant hufca

Sznur srebrny, poczwórnie pleciony, noszony z ramienia

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Członek komendy i instruktor komendy hufca mianowany rozkazem

Sznur pełnionej funkcji podstawowej, z jednym srebrnym suwakiem lub sznur srebrny, noszony spod ramienia z jednym węzłem lub srebrnym suwakiem

 

WŁADZE CHORĄGWI

Komendant Chorągwi

Sznur złoty, poczwórnie pleciony, noszony z ramienia

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Członek komendy i instruktor komendy chorągwi mianowany rozkazem

Sznur pełnionej funkcji podstawowej, z jednym złotym suwakiem lub sznur złoty, noszony spod ramienia z jednym węzłem lub złotym suwakiem

 

GŁÓWNA KWATERA

Przewodniczący ZHP

Sznur skórzany, noszony z szyi, z trzema suwakami

 <!--[endif]-->

 

 

- Wiem co oznaczają skróty WOSM i WAGGGS, wyjaśnię dlaczego harcerki noszą na mundurze plakietkę WAGGGS, a harcerze plakietkę WOSM. Znam symbolikę kończynki oraz lilijki skautowej.

  • Lilijka Skautowa – Jest znakiem WOSMu, wzorowana na igle magnetycznej kompasu - symbolizuje harcerza, który zawsze wybiera słuszną drogę. Lilijka ta jest opleciona kręgiem z liny związanej płaskim węzłem, który symbolizuje braterski krąg harcerzy. Lilijka to dawny symbol rycerski, stąd jej kolor biel oznacza czystość. Purpura to kolor królewski. Krąg i węzeł oznaczają odpowiednio dążenie do doskonałości i wspólnotę harcerzy. Dwie gwiazdki oznaczają Prawo i Przyrzeczenie Skautowe. Trzy części lilijki to trzy części Przyrzeczenia Skautowego: na służbę Bogu, ludziom i Ojczyźnie. Na środkowej części znajduje się igła kompasu, mająca zawsze wskazywać skautowi dobrą drogę.
  • Koniczynka
    Oficjalny symbol WAGGGS.
    Symbolika:
    ~Trzy liście - Symbol potrójny służby: służba Boga i Ojczyźnie, służbę innym i przestrzeganie Prawa Skautowego
    ~Pionowa kreska - igła magnetyczna kompasu
    ~Dwie gwiazdki na ramionach - Prawo i Przyrzeczenie
    ~Podstawa łodyżki - płomień miłości bliźniego

- Znam nazwy stopni harcerskich i instruktorskich oraz sposób oznaczania na mundurze. Wiem, jakie sznury noszą instruktorzy komendy hufca, komendy chorągwi, Głównej Kwatery i Przewodniczący ZHP.

  • Stopnie harcerskie
    1. Ochotniczka - Młodzik; jedna belka
    2. Tropicielka - Wywiadowca; dwie belki
    3. Pionierka - Odkrywca; krokiewka
    4. Samarytanka - Ćwik; dwie krokiewki
    5. Harcerka Orla - Harcerz Orli; gwiazdka
    6. Harcerka Rzeczypospolitej - Harcerz Rzeczypospolitej; dwie gwiazdki
  • Stopnie instruktorskie
    1. Przewodnik; granatowa podkładka pod krzyżem
    2. Podharcmistrz; zielona podkładka pod krzyżem
    3. Harcmistrz; czerwona podkładka pod krzyżem

- Potrafię powiedzieć kim był bohater drużyny oraz bohater szczepu.

 Bohatera szczepu szukajcie w dziale historia, w akcjach Szarych Szeregów. A o Konarskim macie troche poniżej:

Kilka podstawowych informacji o Stanisławie Konarskim - bohaterze drużyny J

1. Konarski Stanisław (1700-1773), w rzeczywistości nazywał się Hieronim Franciszek Konarski
2. Stanisław Konarski był: księdzem, pedagogiem, pisarzem politycznym i poetą.
3. W latach 1741-1742 pełnił urząd prowincjała pijarów w Polsce.
4. Wykładał poezję i retorykę w szkołach pijarskich.
5. W 1725 wyjechał do Włoch, w latach 1729-1730, dla pogłębienia studiów, przebywał we Francji, Niemczech i Austrii, co pozwoliło mu poznać najlepsze szkoły europejskie.
6. W latach 1733-1739 rozwijał ożywioną działalność publicystyczną i dyplomatyczną jako stronnik Stanisława Leszczyńskiego.
7. W 1739 przeniesiony do Warszawy, gdzie 1 IX 1740 otworzył nowocześnie zorganizowaną uczelnię - Collegium Nobilium, którą kierował do 1756.
8. W latach 1750-1755 przeprowadził gruntowną reformę szkół pijarskich w duchu nowożytnym, szczególną uwagą zwracając na wychowanie patriotyczne i obywatelskie.
9. Po 1754 przejściowo związał się z przywódcą partii saskiej J.K. Branickim, później popierał reformatorski program Familii.
10. Uważany za czołowego prekursora polskiego Oświecenia, odegrał doniosłą rolę w odrodzeniu z zacofania polityczno-kulturalnego czasów saskich.
11. Jako pierwszy walczył o reformę sejmowania w Polsce, postulując likwidację liberum veto (m.in. w dziele O skutecznym rad sposobie albo o utrzymywaniu ordynaryjnych sejmów tom 1-4, 1760-1763), domagając się wprowadzenia zasady głosowania większością głosów.
12. Twórczość literacka Konarskiego związana była głównie z walką o czystość języka polskiego (O poprawie wad wymowy, 1741).
13. Napisał podręcznik retoryki, tłumaczył klasyków francuskich.
14. Jest autorem zbioru wierszy Opera lirica (1767, wydanie polskie - Wiersze wszystkie z łacińskich na polskie przełożone, 1778).
15. Konarski cieszył się przychylnością króla Stanisława Augusta, był uczestnikiem obiadów czwartkowych.
16. W 1771 król Stanisław August kazał wybić na jego cześć medal Sapere auso (Temu, który odważył się być mądrym).

- Wiem kto jest bohaterem mojego hufca i mojej chorągwi.

  • hufiec: brak bohatera
  • chorągiew: Aleksander Kamiński

pionierka/odkrywca

- Znam strukturę ZHP.

Kolejno od samego dołu, w strukturze naszej organizacji mamy:

zastęp - drużyna- szczep - hufiec - chorągiew - ZHP

- Znam oznaczenia wszystkich funkcji w ZHP.

- Znam adres komendy mojej chorągwi, hufca i Głównej Kwatery. Wiem jak nazywa się komendant hufca, komendant chorągwi, Naczelnik ZHP i Przewodniczący ZHP.

Adresy:

  • hufiec: Piłsudskiego 159, Łódź
  • chorągiew: Stefańskiego 19, Łódź
  • GK: Konopnickiej 6, Warszawa

Naswiska:

  • komendant hufca: phm. Izabela Piwowarska-Jędrzejczak
  • komendant chorągwi: hm. Ewa Grabarczyk
  • Naczelnik ZHP: hm. Teresa Hernik
  • Przewodniczący ZHP: hm. Andrzej Borodzik

- Wiem jakie inne organizacje harcerskie działają w Polsce.

Np. ZHP, Zawiszacy

samarytanka/ćwik

- Znam cele działania ZHP

4. Za główne cele swojego działania ZHP uznaje:
1) stwarzanie warunków do wszechstronnego, intelektualnego, społecznego, duchowego, emocjonalnego i fizycznego rozwoju człowieka,
2) nieskrępowane kształtowanie osobowości człowieka odpowiedzialnego, przy poszanowaniu jego prawa do wolności i godności, w tym wolności od wszelkich nałogów,
3) upowszechnianie i umacnianie w społeczeństwie przywiązania do wartości: wolności, prawdy, sprawiedliwości, demokracji, samorządności, równouprawnienia, tolerancji i przyjaźni,
4) stwarzanie warunków do nawiązywania i utrwalania silnych więzi międzyludzkich ponad podziałami rasowymi, narodowościowymi i wyznaniowymi,
5) upowszechnianie wiedzy o świecie przyrody, przeciwstawianie się jego niszczeniu przez cywilizację, kształtowanie potrzeby kontaktu z nieskażoną przyrodą.


SZYFRY

ochotniczka/młodzik

- Znam przynajmniej dwa sposoby szyfrowania wiadomości

1. CZEKOLADKA

2. SZYFR UŁAMKOWY

W szyfrze Ułamkowym zapisywanie polega na tym, że każdą literę zapisujemy w postaci ułamka. To jest klucz: A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U W X Y Z 1 2 3 4 5 6 Przykład: wyraz do zaszyfrowania: MOTYLWyraz po zaszyfrowaniu: 1 3 3 3 4

4 4 5 6 3

3. GA - DE - RY- PO - LU - KI

Piszemy wyraz dzieląc go na sylaby ,a jeśli napotkamy literę którąś z poniższego wykazu to zamieniamy ją na literkę stojącą obok. Np. literę g zamieniamy na a, a literę p zamieniamy na o, itd. Natomiast jeśli nie ma wybranej litery w wykazie przepisujemy daną literę. Wykazy:· GA - DE - RY - PO - LU – KI· PO – LI – TY – KA – RE – NU· KO – NI – EC – MA – TU – RY· CE – KA – MI – NU – TO – WYPrzykład: wyraz do zaszyfrowania: BANANWyraz po zaszyfrowaniu szyfrem PO-LI-TY-KA-RE-NU: BKUKU

- Umiem posługiwać się Internetem, sprawnie poszukiwać w nim potrzebne informacje.

tropicielka/wywiadowca

- Nadałem i odebrałem wiadomość przekazaną alfabetem Morsea

W Alfabecie Morse'a, jedyne co trzeba umieć, to dzielić wyrazy na sylaby. Każdej literze przyporządkowany jest wyraz, jedno słowo. Jeżeli sylaba danego wyrazu zawiera "o" lub "ó" sylaba będzie oznaczała kreskę (-), w przeciwnym wypadku - kropkę. (*)Litery:

A A-zot (*-)

B Bo-ta-ni-ka (-***)

C Co-mi-zro-bisz (-*-*)

D Do-li-na (-**)

E Ełk (*)

F Fi-ga-słod-ka lub Fi-lan-tro-pia (**-*)

G Go-spo-da (--*)

H Ha-la-bar-da (****)

I I-gła (**)

J Jed-no-kon-no (*---)

K Ko-la-no (-*-)

L La-bo-rant-ka (*-**)

M Mo-tor (--)

N No-ga (-*)

O O-stro-żność (---)

P Pe-lo-po-nez (*--*)

R Ra-tow-nik (*-*)

S Sa-ha-ra lub Sy-sa-czek J (***)

T Tłok (-)

U Ur-sy-nów (**-)

V (***-)

W Wi-no-rośl (*--)

X (-**-)

Y Yo-gur-to-wo(-*--)

Z Zło-to-ry-ja (--**)

Przykład: wyraz do zaszyfrowania: CIEŃ

Wyraz po zaszyfrowaniu: -*-* | ** | * | -*

pionierka/odkrywca

- Znam alfabet Morsea

samarytanka/ćwik

- Podłącze telefony polowe według wskazanej instrukcji


MUSZTRA

ochotniczka/młodzik

- Znam podstawy musztry harcerskiej. Stanę w postawie zasadniczej (baczność) i swobodnej (spocznij). Ustawię się na zbiórce, zachowam w szykui zamelduję się. Odpowiednio zachowam sie podczas hymnu i wobec sztandaru.

Tekst meldunku:

Czuwaj druhno (funkcja osoby do której się meldujecie)!

(Wasze imię i nazwisko) melduję się na rozkaz!.

tropicielka/wywiadowca

- Potrafię wykonywać musztrę z proporcem.

pionierka/odkrywca

- Potrafię tworzyć dwójki, trójki oraz czwórki w szyku.

samarytanka/ćwik

- Potrafię poprowadzić apel


PIONIERKA

Całą ta technika jest niezwykle trudna do wyjaśnienia słownie. Dlatego zapraszam na szkolenia w czasie zbiórki.

ochotniczka/młodzik

- Rozstawię namiot turystyczny, ułozyłę i rozpalę ognisko. Znam trzy węzły.

tropicielka/wywiadowca

- Znam 8 węzłów

- Potrafię zbudować kuchnię polową

pionierka/odkrywca

- Potrafię zawiązać przynajmniej 10 węzłow i znam ich zastosowanie.

Węzły i ich zastosowania:

  • Supeł - przegrubienie liny; konczenie lin by zapobiec ich strzępieniu
  • Supeł z pętelką - jak wyżej, tylko łątwiej taki supeł rozwiązać, nie zaciska się
  • Ósemka - zastosowanie jak supeł, tylko łatwiejszy do rozwiązania, nie zaciska się tak mocno; łatwiejsze łącznienie lin
  • Ósemka z pętelką - jak wyżej, tylko łatwiej rozwiązać
  • Płaski - łaczenie lin o w miarę podobnych średnicach, łatwy do rozwiązania, a jednocześnie tworzący trwałe wiązanie
  • Płaski z pętelką - jak wyżej, tylko łatwiej rozwiązać
  • Płaski z oczkiem - do przywiązywania czegoś
  • Babski - antyprzykład do płaskiego, pokazuje jak nie wiązać lin:)
  • Babski z oczkiem - jak wyżej
  • babski z pętelką - jak wyżej
  • Ratowniczy - przywiązanie sie do liny w sposób łatwy, szybki i bezpieczny, np. podczas wyciągania kogoś z jaskini

SAMARYTANKA

ochotniczka/młodzik

- Umiem zaradzić w przypadku skalecznia, otarcia nogi, niewielkiego oparzenia, krwotoku z nosa.

* Skaleczenie
pomoc
~oczyszczamy woda utlenioną
~zakładamy plaster


*Oparzenie
Poparzenia dzielimy je na poparzenia 1, 2 i 3 stopnia
Objawy:
1.zaczerwienienie,
2. Zaczerwienienie, ból, pęcherze
Pomoc:
1,2. Schładzamy poparzenia letnią wodą stopniowo ją ochładzając przez ok.15-20 min.; opatrunki hydrożelowe, pantenon

*Krwotok z nosa

Przyczyny:
~stres
~słabe naczynia krwionośne
~uderzenie w nos

Pomoc:
~wydmuchać nos z krwi
~zatykamy nos w pobliżu chrząstki
~głowę pochylamy do przodu
~ewentualnie zimne okłady na kark

- Znam prawidłową temperaturę człowieka

36,6

-Znam numery telefonów pogotowia ratunkowego, policji, straży pożarnej oraz ogólnopolski numer alarmowy.

*Numery telefonów
* 997 - policja
* 998 - straż pożarna
* 999 - pogotowie

Ogólnopolski telefon alarmowy: 112

- Wiem jak wezwać pogotowie w nagłym wypadku.

*Wezwanie pomocy
Schemat meldunku:
~przedstawiamy się
~mówimy co się stało
~gdzie się stało
~jakiego rodzaju wypadek nastąpił
~ilu jest poszkodowanych
~stan poszkodowanych, ich wiek, płeć
~NIE ODKŁADAMY PIERWSI SŁUCHAWKI, CZEKAMY NA POTWIERDZENIE PRZYJĘCIA MELDUNKU!

tropicielka/wywiadowca

- Znam prawidłowy skład apteczki i wiem jak zastosować znajdujące sie w niej środki.

* Skład apteczki
~Środki opatrunkowe
-opaski dziane i elastyczne
-chusty trójkątne
-plastry (z i bez opatrunku)
-gazy
-kompresy jałowe
-opatrunki żelowe
-bandaż

~Środki dezynfekujące
-woda utleniona
-jodyna

~Leki przeciwbólowe

~Dodatki
-folia NRC
-rękawiczki
-agrafki
-latarka
-nożyczki
-długopis

- Potrafię udzielić pierwszej pomocy w przypadku krwotoku, oparzenia, odmrożenia, skęcenia stawu, złamania kończyny, omdlenia, udaru słonecznego.

*Krwotok
-wylew krwi w pełnym jej składzie poza światło naczynia krwionośnego.

W zależności od źródła krwawienia wyróżniamy dwa krwotoki:
o tętniczy - charakteryzuje się pulsującym w rytm skurczów serca wypływaniem krwi jasnoczerwonej
o żylny - charakteryzuje się krwią o zabarwieniu ciemnoczerwonym, krew wypływa ciągłą stróżką

KRWOTOKI WEWNĘTRZNE

Krwotok do jamy czaszkowej
Objawy:
o silny ból głowy
o utrata mowy
o utrata przytomności
o utrata świadomości
o wymioty
Pomoc:
o należy ułożyć poszkodowanego w pozycji półleżącej z uniesionym tułowiem, jeśli poszkodowany jest nieprzytomny układamy go w pozycji bocznej ustalonej
o zimne okłady na głowę
o wzywamy pogotowie

Krwotok do klatki piersiowej
Objawy:
o odkrztuszanie w czasie kaszlu jasnoczerwonej spienionej krwi
o silny ból klatki piersiowej
o trudności w oddychaniu
Pomoc:
o należy ułożyć poszkodowanego w pozycji siedzącej
o zimne okłady na klatkę piersiową
o wzywamy pogotowie

Krwotok do jamy brzusznej
Objawy:
o silny ból w okolicach brzucha
o twarde powłoki brzuszne nie dające się ucisnąć
o wymioty barwy brunatnej podobne do fusów od kawy
Pomoc:
o należy ułożyć poszkodowanego w pozycji przeciwwstrząsowej z wałkiem podkolanowym
o można zastosować zimne okłady na brzuch
o wzywamy pogotowie


KRWOTOKI ZEWNĘTRZNE

Każdą krew traktuje się jak zakażoną HIV. Przystępując do udzielenia pomocy należy założyć rękawiczki ochronne. Poszkodowany powinien leżeć, ponieważ w trakcie udzielania pomocy może zemdleć.

Lekkie krwawienia - tamuje się, unosząc kończynę do góry i nakładając opatrunek osłaniający.
Silne krwawienie - należy ucisnąć mocno miejsce krwawienia przez gazę lub czystą tkaninę podłożoną pod dłoń. Można też zastosować uciśnięcie tętnicy ( bardzo doświadczeni ratownicy ). Tętnicę uciska się tam, gdzie są one najbardziej dostępne i przebiegają na twardym podłożu. Ucisk musi być zastosowany z odpowiednią siłą, aby krwawienie ustało.

*Oparzenie
-dzielimy je na poparzenia 1, 2 i 3 stopnia

Objawy:
1.zaczerwienienie, ból;
2. Zaczerwienienie, ból, pęcherze;
3. Zaczerwienienie, ból, pęcherze, zwęglenie tkanek, zanik czucia (spalenie nerwów)

Pomoc:
1,2. Schładzamy poparzenia letnią wodą stopniowo ją ochładzając przez ok.15-20 min.; opatrunki hydrożelowe, pantenon;
3. Nakładamy opatrunek wyjałowiony; szpital; komfort psychiczny i termiczny; nie zrywamy ubrania, nie przekuwamy pęcherzy, zdejmujemy elementy metalowe


*Odmrożenie
-dzielimy je na odmrożenia 1, 2 i 3 stopnia

Objawy:
1. zaczerwienienie, ból;
2. zaczerwienienie, ból, pęcherze surowiczne;
3. zaczerwienienie, ból, deformacja, martwica tkanki (nie wraca do dawnego stanu)

Pomoc:
1,2. Wkładamy do zimnej wody, stopniowo ją ogrzewając do temp. 36 stopni; zdejmujemy mokre ubrania, stopniowo zakładając suche; skórę osuszamy (nie trzemy!); podajemy napoje z dużą ilością cukru oraz tzw. puste kalorie np. czekoladę;
3. opatrunek, szpital


*Skręcenie stawu
-kość wyskakuje z torebki stawowej, ale wraca na swoje miejsce. Torebka zostaje przerwana

Objawy:
~obrzęk w miejscu skręcenia
~podwyższona temperatura ciała w miejscu skręcenia
~ból

Pomoc:
~unieruchamiamy koniczynę
~opatrunek z altacetu lub zimne okłady

*Złamanie kończyny
-przerwanie ciągłości kości. Możemy wyróżnić złamania otwarte (z uszkodzeniem skóry) i zamknięte.

Objawy:
~bardzo silny ból,
~nasilający się przy próbie ruchu;
~ograniczenie czynności koniczyny;
~zniekształcenie, obrzęk, ruchy patologiczne (ruch w miejscu, w którym zdrowa koniczyna nie zgina się, np. w połowie uda)

Pomoc:
~ zamknięte-nie ruszamy złamaną koniczyną; do złamanej nogi dostawiamy chorą, wkładamy między nie sweter, bluzę itp. a następnie obie usztywniamy w trzech miejscach (z pominięciem miejsca złamania).
~ otwarte-wystającą kość usztywniamy np. zwiniętym bandażem, kładziemy
na niej gazę i delikatnie bandażujemy


*Ciało obce w oku
-nie należy trzeć oka ponieważ to może spowodować głębsze wtarcie ciała obcego. Tarcie powoduje jeszcze większy ból, następuje zaczerwienienie, łzawienie, pieczenie lub swędzenie. Czasem może osłabienie widzenia.
Jeśli chcemy obejrzeć dolną powiekę, poszkodowany musi patrzyć w górę, a oglądający ściąga dolną powiekę w dół (analogicznie postępujemy jeśli chcemy obejrzeć powiekę górną).
Pomoc:
o ciało obce można usunąć zwilżonym brzegiem gazy lub czystej chusteczki
o można też oko przepłukać wodą


*Omdlenie
-krótkotrwała utrata przytomności do 5-10 min.

Przyczyny:
niedotlenienie; reakcja na ból; przemęczenie, emocje, głód

Objawy:
~bladość,
~szumienie w uszach;
~tętno najpierw spada, po upadku poszkodowanego zwiększa się

Pomoc:
~wynosimy z dusznego pomieszczenia;
~sprawdzamy tętno i oddech;
~usuwamy ciała obce z ust;
~odchylamy głowę w celu udrożnienia dróg oddechowych;
~pozycja autoprzytoczeniowa (ręce i nogi do góry);
~odpinamy kołnierz, pasek itp.,
~komfort psychiczny

*Udar słoneczny

Przyczyny:
zbyt długie przebywanie pod wpływem promieni słonecznych
Objawy:
~gorączka;
~nudności;
~zaburzenia świadomości;
~podwyższona temperatura;
~sucha skóra;
~zwolnione tętno

Pomoc:
~zabieramy poszkodowanego ze słońca;
~podajemy napoje (niegazowane!);
~folia NRC (srebrna do góry);
~pozycja półsiedząca;
~kompresy na głowę

pionierka/odkrywca

- Potrafię ocenić czynności życiowe (tętno, oddech), Potrafię postąpić w przypadku utraty przytomności, ułożyć chorego w pozycji bocznej ustalonej. Potrafię postępować w przypadku zatrucia pokarmowego.

samarytanka/ćwik

- Potrafię udzielić pierwszej pomocy w każdej sytuacji


HISTORIA

ochotniczka/młodzik

- Wiem kiedy powstał skauting, kto był jego twórcą oraz kto stowrzył harcerstwo na ziemiach polskich.

1907 - założenie skautingu

Robert Baden Powell - twórca skautingu

Andrzej Małkowski - założyciel harcerstwa na ziemiach polskich

- Wiem czym wsławiły się Szare Szeregi.

Musicie umieć wymienić kilka z poniższych akcji :)

AKCJE SZARYCH SZEREGÓW:

· Akcja TSETSE- miała na celu ciągłe gipsowanie dziurek do kluczy w drzwiach Niemców
· Gazowanie kin - zniechęcano polską ludność do chodzenia do kin, ponieważ wpływy z biletów zasilały armię niemiecką, a przed filmami (oczywiście po niemiecku) były puszczane krótkie filmy niemiecki. Sposobami na to były napisy np. "Tylko świnie siedzą w kinie", rysunki świń i gazowanie kin
· Wybijanie szyb u fotografów - na wystawach u fotografów najczęściej stały zdjęcia Niemców, ponieważ ich właściciele chcieli się przypodobać okupantowi. Szaro Szeregowcy buntowali się przeciwko temu i wybijali szyby w kolaborujących zakładach fotograficznych.
· Akcja OCTOBER - miała na celu nastraszenie Niemców wypisując na murach OCTOBER. Myśleli oni, że w listopadzie się coś wydarzy a nic takiego nie miało miejsca i nie było takiego zamiaru
· Akcja N - akcja skierowana przeciwko niemieckiej ludności cywilnej. Szaro Szeregowcy podrzucali ulotki o przegranej Niemców.
· Akcja M- na zwana tak od pierwszej litery słowa Młodzież. Akcja miała na celu pracę z młodzieżą nie zrzeszoną w Sz.Sz. i jej ewentualne wciągnięcie w struktury organizacji.
· Akcja WAWER- Była to akcja, podczas której Szaro Szeregowcy wykonywali napisy i rysunki na murach, zrywali flagi, zamalowywali swastyki. Chcieli w ten sposób podnieść na duchu Polską społeczność
· Akcja pod Celestynowem - w noc sylwestrową na przełomie lat 1942-43 roku odbyło się wysadzanie torów i pociągu z uzbrojeniem dla armii niemieckiej
· Akcja po Arsenałem- 26 marca 1943r. - ta akcja miała na celu odbicie Rudego, jednego z większych bohaterów SzSz. Rudy został odbity, jednak kilka dni później zmarł z powodu ran odniesionych w walce. Tego samego dnia, również z powodu ran, zmarł jego przyjaciel - Alek.
· Akcja pod Sieczychami-20 sierpnia 1943r. - atak na posterunek granatowej policji (czyli polskiej policji pomagającej Niemcom). Podczas tej akcji umiera Zośka - jeden z bardziej zaangażowanych harcerzy SzSz.
· Zamach na Kutscherę- 1 lutego 1944r.
· Zamach na Koppego- 11 lipca 1944 r.

tropicielka/wywiadowca

- Znam najważniejsze wydarzenia z dziejów harcerstwa. Potrafię wskazać kilka postaci zasłużonych dla ruchu harcerskiego.

Daty, które powinniście znać:

  • 1907 - założenie skautingu
  • 1911 - pierwsze drużyny harcerskie
  • 1918 - powstanie organizacji ZHP
  • 1935 - zlot w Spale
  • 1939 - rozpoczęcie II wojny
  • 26.03.1943 - akcja pod Arsenałem
  • 1.08.1944 - powstanie Warszawskie
  • 1956 - zjazd ZHP w Łodzi
  • 1989 - ponowny rozój ZHP, nowy tekst roty Przyrzeczenia i treści Prawa, nawiązujący do tradycji przedwojennej
  • 1996 - ponowne wstąpienie do WOSM i WAGGGS

Zasłużone postacie: (musicie umieć opowiedzieć coś o kilku z nich. Nazwiska, które każdy z Was msi znać NA PEWNO to: Baden Powell, Małkowski, Kamiński plus Alek, Rudy, Zośka)

Robert Baden-Powell

Robert Stephenson Smyth Baden-Powell (22.02.1857-8.01.1941), baron Gilwell, generał armii brytyjskiej, twórca skautingu, Naczelny Skaut Świata. Syn duchownego anglikańskiego i wnuczki admirała Horacego Nelsona. W latach 1876-1910 był w czynnej służbie wojskowej w Indiach, Afganistanie, Afryce Południowej i Anglii. Pracował także w brytyjskim wywiadzie w wielu krajach Europy. W czasie służby w Indiach od 1884 roku stosował własne metody szkolenia żołnierzy, w których znaczną uwagę przywiązywał do indywidualnego wyszkolenia, wyrabiania zaradności i samodzielności. Podczas siedmiomiesięcznej obrony Mafekingu (w południowej Afryce) przed Burami, wobec braku doświadczonych żołnierzy, utworzył oddział do służby pomocniczej (łącznikowej, wartowniczej) składający się z młodych chłopców. Stwierdził wtedy doskonałą przydatność odpowiednio przygotowanej młodzieży do wykonywania odpowiedzialnych zadań pod warunkiem poważnego ich traktowania.
Od 1903 roku był generalnym inspektorem kawalerii brytyjskiej, a po osiągnięciu wieku emerytalnego zajmował się organizowaniem i szkoleniem armii terytorialnej w Wielkiej Brytanii.
W 1907roku zorganizował obóz dla chłopców na wyspie Brownsea. W 1908r. wydał klasyczny podręcznik skautingu "Skauting dla chłopców". Zainteresowanie z jakim spotkała się książka spowodowało iż Bi-Pi w 1910r.zrezygnował ze służby wojskowej i całkowicie poświęcił się skautingowi. W tymże roku było w Wielkiej Brytanii 100 tys. Skautów. Wg B.-P. skauting powinien być szkołą wychowania obywatelskiego w kontakcie z przyrodą, powinien uzupełniać naturalne luki wychowania szkolnego przez rozwijanie charakteru, zdrowia i sprawności jednostki oraz jej wartości społecznej w codziennej służbie. Wskazując na źródła idei skautowej Bi-Pi przyznawał, że zawarł w niej nie tylko własne pomysły, ale wzorował się także na zwyczajach różnych narodów i ludów takich jak Japończycy, Indianie, wykorzystał koncepcje filozofów o uczonych, a nawet reguły średniowiecznych zakonów.
Ożenił się dopiero w 1912 roku (mając 55 lat) z Olave St. Clair Soames, również działaczką skautową. Miał syna Petera i dwie córki: Heather i Betty. Jego żona przejęła w 1916 organizację skautek, Girl Guides. W 1920 roku na I Jamboree Bi-Pi został wybrany na Naczelnego Skauta Świata. W 1930 Olave został wybrana na Naczelną Skautkę Świata. Za pracę skautową otrzymał tytuł lorda- Barona of Gilwell, a w posiadłości Gilwell Park zorganizowany został międzynarodowy ośrodek skautowy. Był odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu "Polonia Rewstituta". Był świetnym rysownikiem. W 1939 roku wyjechał na leczenie do Kenii, gdzie zmarł dwa lata później.

Andrzej Małkowski

Ur. 31.X.1888 - 15.I.1919 - jeden z twórców polskiego skautingu, wybitny instruktor i teoretyk harcerstwa, działacz polskich organizacji młodzieżowych i niepodległościowych. Urodził się w Trąbkach k. Kutna w rodzinie ziemiańskiej o tradycjach patriotycznych i żołnierskich. Uczył się w Warszawie, Tarnowie, Krakowie i Lwowie, gdzie w 1906 roku w VI Szkole Realnej uzyskał świadectwo dojrzałości. Był współzałożycielem abstynenckiej organizacji uczniów krakowskich "Młodzież". W 1908 roku rozpoczął studia na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej. W kwietniu 1910 roku przeniósł się na Uniwersytet Jana Kazimierza, którego nie ukończył. Był członkiem Zarządu Głównego "Eleuterii" - federacji związków abstynenckich. Należał do "Eleusis", "Zarzewia", "Sokoła". W listopadzie 1909 roku otrzymał do przetłumaczenia (za karę) klasyczny podręcznik twórcy skautingu Roberta Baden-Powella "Scouting for Boys". Po zapoznaniu się z treścią Małkowski stał się entuzjastą i propagatorem skautingu na ziemiach polskich: w latach 1909 - 1912 brał udział we wszystkich pracach mających na celu rozwój polskiego skautingu. W czasie pierwszego kursu skautowego 20.III - 21.V.1911 omawiał poszczególne rozdziały przygotowywanego przez siebie podręcznika. W okresie kwiecień - lipiec 1911 ukazywała się arkuszami jego praca "Scouting" jako system wychowania młodzieży - pierwsza polska książka o skautingu. Małkowski wszedł w skład pierwszej Komendy Skautowej, następnie Naczelnej Komendy Skautowej we Lwowie. W październiku 1911 rozpoczął wydawanie "Skauta", który wkrótce zdobył niezwykłą poczytność. Małkowski traktował skauting jako nowy styl życia i metodę odrodzenia młodzieży. W marcu 1912 roku wyjechał do Londynu w celu zebrania materiału do nowego wydania swej książki. Po powrocie został odsunięty od pracy w "Skaucie" i Naczelnej Komendzie Skautowej. W 1913 roku zorganizował wycieczkę skautową na III Wszechbrytyjski Zlot Skautów w Anglii, gdzie nad polskim obozem powiewała biało - czerwona flaga i używano nazwy kraju wymazanego z mapy świata. Za wybitne zasługi Małkowski otrzymał od Baden Powella skautowy medal "Za zasługi". W czerwcu 1913 roku Małkowski przeniósł się do Zakopanego, gdzie wziął ślub z Olgą Drahonowską. Rozwijał tam ożywioną działalność, tworząc silny, niezależny ośrodek harcerski. Wraz z wybuchem wojny wstąpił na krótka do Legionów Piłsudskiego. Brał udział w pierwszych walkach, lecz zależność tych formacji od zaborcy austriackiego spowodowała jego wystąpienie. W wyniku próby utworzenia niepodległej Reczypospolitej Podhalańskiej musiał opuścić Zakopane. Udał się do Anglii, a potem do Stanów Zjednoczonych, gdzie zakładał polskie drużyny skautowe wśród wychodźstwa. Od IX.1915 do IX.1916 roku pełnił funkcję skautmistrza związkowego w Związku Sokołów Polskich w Ameryce. Próbował zorganizować z "Sokołów" Legion Polski do walki z Niemcami. Wobec braku poparcia ze strony władz związku przybył do Kanady, gdzie wstąpił w grudniu 1916 roku do wojska. W styczniu 1917 roku wraz z grupą "Sokołów" został przyjęty do Wojskowej Szkoły Piechoty, którą ukończył w kwietniu tegoż samego roku. Następnie służył w armii kanadyjskiej, walczył na froncie we Francji. W listopadzie 1918 roku został przeniesiony do armii gen. Józefa Hallera. Wysłany w misji wojskowej do polskich oddziałów w Odessie, zginął 15.I.1919 roku w wyniku zatonięcia statku, którym płynął.

Aleksander Kamiński

Ur. 20.01.1903 zm. 15.03.1978 pedagog, wychowawca, wybitny instruktor, harcmistrz. Przeszedł wszystkie szczeble harcerskiej kariery. W latach XX-tych był instruktorem w Komendzie Warszawskiej Harcerzy, a w okresie 1928-29 Komendantem Chorągwi Mazowieckiej. Już wówczas zwracał uwagę na pracę z dziećmi w wieku 8-11 lat. Od 1928 roku pisał felietony do "Płomyka" oraz tygodnika "Iskry", na którego łamach prowadził stałą rubrykę "Na tropie harcerskim". W 1928/29 zaczął drukować w odcinkach "Na tropie" pierwszą wersję swej przyszłej książki "Antek Cwaniak". Zamiast baden-powellowskiej tematyki dżungli wprowadził gry i zabawy bliższe polskiemu dziecku. W 1933 roku objął kierownictwo szkoły instruktorskiej dla drużynowych zuchowych w Nierodzimiu k.Skoczowa. Kamiński stworzył oryginalną metodę pracy z zuchami, wychował kilka pokoleń instruktorów tej specjalności. W 1938 roku kierował 10 os. polską delegacją, która wzięła udział w Międzynarodowej Konferencji Wilczęcej w Gilwell Park w Wielkiej Brytanii. Na spotkanie to wydano książkę "Zuchy - The Polish Wolf Cubs". Od listopada 1939 do wybuchu powstania warszawskiego redagował "Biuletyn Informacyjny". Od 1941 roku był szefem Biura Informacji i Propagandy Okręgu Stołecznego AK; kierował małym sabotażem; był komendantem organizacji "Wawel". Po wojnie włączył się aktywnie do odbudowy Związku. W 1947 otrzymał tyt. doktora filozofii na podstawie rozprawy "Metoda harcerska w wychowaniu i nauczaniu szkolnym". Rozpoczął pracę na Uniwersytecie Łódzkim. W grudniu 1956 roku zaprosił grono wybitnych instruktorów, którzy włączyli się następnie w obrady Łódzkiego Zjazdu Działaczy Harcerskich. Jego ważniejsze książki to: "Antek Cwaniak", "Kamienie na szaniec", "Zośka i Parasol", "Andrzej Małkowski".


Olga Drahonowska-Małkowska

Urodzona 1 IX 1888r. w Krzeszowicach. W czasie studiów we Lwowie związana z Eleusis*, gdzie po raz pierwszy zetknęła się z Małkowskim, swoim późniejszym mężem. W 1912r. Drahonowska do melodii rewolucyjnej pieśni "Na barykady" dostosowała wiersz Ignacego Kozielewskiego "Wszystko, co nasze...", dopisując refren i zmieniając nieco słowa zwrotek. Utwór ten, już jako pieśń ("Marsz Skautów"), uzyskał znaczną popularność, stając się wkrótce hymnem harcerskim (uprzednio tę funkcję pełniła "Rota"). W 1913r. jej drużyna wprowadziła do harcerstwa pozdrowienie "Czuwaj!". W tymże roku Drahonowska ze względu na chorobę płuc przeniosła się do Zakopanego, gdzie w czerwcu 1913r. wzięła ślub z Małkowskim. Początkowo prowadziła tam drużynę skautek, z chwilą wybuchu I wojny światowej przejmując kierownictwo skautingu zakopiańskiego. W lutym 1915r. Małkowscy zmuszeni byli wyemigrować, jako że władze austriackie wykryły gromadzoną przez skautów broń. Udali się do Anglii, a następnie do Stanów Zjednoczonych. W 1918r. Małkowska przeniosła się ponownie do Anglii, pracując do 1920 w szkole polonijnej. Do kraju wróciła dopiero dwa lata po śmierci męża (wysłany w misji wojskowej do polskich oddziałów w Odessie zginął w czasie podróży w wyniku zatonięcia statku 15 I 1919r). Przez kilka lat była nauczycielką w Szkole Gospodarstwa Domowego w Zakopanem, pozostając w dalszym ciągu ściśle związana z harcerstwem. W 1924r. pełniła funkcje komendantki obozu harcerek na I Zlocie Narodowym pod Warszawą. W 1925r. zajęła się organizacją Harcerskiej Szkoły Pracy w Sromowcach Wyżnych w Pieninach, znanej jako "Cisowy Dworek". Była to szkoła powszechna, w której stosowano eksperymentalne metody harcerskie w nauczaniu - chodziło głównie o wychowanie poprzez pracę, w tym na rzecz społeczności lokalnej (opieka sanitarna, praca kulturalno-oświatowa). W "Cisowym Dworku" mieszkały i uczyły się dzieci, które musiały przebywać w górach ze względów zdrowotnych, odbywały się tam również spotkania skautek różnych narodowości, jak międzynarodowy obóz w 1930r. czy kurs instruktorski dla Francuzek 1931r. W 1932r. Małkowska przewodniczyła VII Światowej Konferencji Skautek na Buczu, w czasie której została wybrana do Światowego Komitetu Skautek. Dwa lata później otrzymała z jego ramienia polecenie przeprowadzenia studiów nad warunkami pracy żeńskich organizacji skautowych w Austrii, Czechosłowacji i Rumunii. Pod koniec września 1939r. przedostała się na zachód Europy, będąc członkiem najwyższych władz ZHP na wychodźstwie. Pracowała tam w polskich placówkach opiekuńczych, a do kraju wróciła dopiero w 1961r., gdzie po krótkim pobycie we Wrocławiu osiadła w Zakopanem. Zmarła 15 I 1979r.

Florian Marciniak

Urodził się 4 V 1915 r. we wsi Gorzyce k/Czempinia w województwie poznańskim w rodzinie chłopskiej. Ukończył Państwowe Gimnazjum
im. Jana Kantego w Poznaniu, w którym uzyskał maturę w 1934 roku.
W latach 1935-1938 studiował prawo na uniwersytecie Poznańskim, uzyskując tytuł magistra praw. W latach 1938-1939 pracował jako referent w Banku Związku Spółek Zarobkowych w Poznaniu.
Od najwcześniejszych lat należał do harcerstwa. Był drużynowym 21 Poznańskiej Drużyny Harcerzy oraz pełnił funkcję kierownika Wydziału Młodzieży w Komendzie Chorągwi Wielkopolskiej Harcerzy. Był jednym z najmłodszych harcmistrzów (1938). Brał udział w wielu obozach, konkursach i zlotach.
Latem 1939 r. przebywał z wycieczką instruktorów ZHP we Francji, jednym z ostatnich pociągów powrócił do kraju. Pracował w Pogotowiu Harcerzy w Poznaniu, 8 IX 1939 przybył do Warszawy, gdzie mianowano go komendantem Pogotowia Harcerzy. 27 IX został powołany na stanowisko Naczelnika Harcerzy.
Był twórcą i organizatorem Szarych Szeregów. Stał zdecydowanie na stanowisku, że władze ZHP znajdują się w kraju. Od początku okupacji uważał, że wojna będzie trwała długo i dlatego należy nastawić się na działalność długofalową, planową, a eliminować zrywy i nie dopuszczać do improwizacji. Był zdecydowanym przeciwnikiem przerostów organizacyjnych, biurokracji oraz wprowadzania do pracy harcerskiej metod wojskowych. Starannie dobierał i przygotowywał kadrę Szarych Szeregów. Umiał zjednać i podporządkować sobie osoby znacznie starsze wiekiem i stażem organizacyjnym. Miał wysoką pozycję w kierownictwie podziemnego państwa.
6 V 1943 został aresztowany w Warszawie przez specjalną ekipę gestapo z Poznania. Był przesłuchiwany w Alei Szucha. W czasie transportu pod Sochaczewem próbował ucieczki. Został ujęty, a następnie osadzony w Forcie VII w Poznaniu. Zamordowany w obozie Gross-Rossen w lutym 1944 roku, do końca nie wyjawił swojej funkcji.

Stanisław Broniewski

Druh Stanisław Broniewski urodził się w 1915 r. w Warszawie. W 1928 r. wstąpił do 3 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. ks. J. Poniatowskiego. We wrześniu 1939 roku współorganizował Pogotowie Harcerzy w Warszawie. Podczas II wojny światowej w Szarych Szeregach: w 1941 roku był komendantem Okręgu Południowego w Chorągwi Warszawskiej i Obwodu Południowego organizacji Wawer, w latach 1941 - 1943 komendantem Chorągwi Warszawskiej, w 1943 roku komendantem Grup Szturmowych w Warszawie, a po aresztowaniu Floriana Marciniaka został naczelnikiem Szarych Szeregów. Dowodził Akcją pod Arsenałem. Brał udział w Powstaniu Warszawskim, po którym trafił do obozu jenieckiego w Bergen-Belsen. W 1945 roku był komendantem Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech Po powrocie do kraju w 1946 roku pracował m.in. w: Centralnym, Urzędzie Planowania, Radzie Ekonomicznej przy Radzie Ministrów, Instytucie Kształtowania Środowiska.
W 1989 r. został przewodniczącym Krajowego Komitetu Odrodzenia ZHP. W latach dziewięćdziesiątych działał na rzecz zjednoczenia Polskiego Harcerstwa.
Był przewodniczącym Rady Pamięci Walk i Męczeństwa. Był Kanclerzem Kapituły Orderu Orła Białego i członkiem Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari. Odznaczony m.in.: Krzyżem Orła Białego, Srebrnym Krzyżem "Virtuti Militari", Krzyżem za Zasługi dla ZHP z Rozetą i Mieczami Ostatnio pełnił funkcję honorowego przewodniczącego Stowarzyszenia Szarych Szeregów. Napisał ponad 200 prac z historii II wojny światowej, jest autorem książek, m.in.: "Całym Życiem. Szare Szeregi w relacji naczelnika" (1983), "Florian Marciniak. Naczelnik Szarych Szeregów" (1988)
Zmarł po długiej chorobie 30 grudnia 2000 r. w Wesołej pod Warszawą w wieku 85 lat.
Pogrzeb hm. Stanisława Broniewskiego "ORSZY" odbył się
9 stycznia 2001 roku na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Ignacy Kozielewski

Urodził się 15.01.1882r. a zmarł 9.08.1964r.. Był pedagogiem, dziennikarzem, działaczem harcerskim i harcmistrzem. Należał do tajnego Związku Młodzieży Polskiej "Zet". Współdziałał w organizowaniu strajku szkolnego w 1905 roku o wprowadzenie języka polskiego do szkół. Należał również do "Sokoła " i do "Eleusis". Pracował w redakcji "Skauta", i został jego redaktorem po wyjeździe A. Małkowskiego do Anglii. Od 1921 r. redagował w Warszawie pismo "Harcerz".

Kazimierz Lutosławski

Urodził się 4.03.1880r., a zmarł 5.01.1924r. Był księdzem, politykiem, działaczem harcerskim. Podczas pobytu w Anglii zapoznał się ze skautingiem i latem 1911r. założył w Kososwie drużynę skautową. Pod pseudonimem ks. Jan Zawada wydał w 1913 roku książkę "Jak prowadzić drużynę skautową". Autor wielu podręczników harcerskich. Publikował artykuły w lwowskim i warszawskim "Skaucie", opracował "Śpiewnik polskiego skauta".

Janek Bytnar "Rudy"

Ur. 6 maja 1921 roku w Kolbuszowej pod Warszawą.
Od 1940 roku w Szarych Szeregach, harcmistrz, Komendant Hufca Grup Szturmowych "Sad" (południe) w Oddziałach Dyspozycyjnych Kedywu KG AK. Rodzice: Zdzisława z Rochulów i Stanisław Bytnar - oboje nauczyciele. W 1925 roku przenoszą się do Warszawy. Janek był chorowitym dzieckiem. Opiekę nad nim sprawował dr Janusz Korczak.
Po ukończeniu Szkoły Powszechnej dostaje się do Gimnazjum
im. Stanisłąwa Batorego. Mając 12 lat wstępuje do 23 WDH "Pomarańczarnia". Do wybuchu II Wojny Światowej zdobywa 32 sprawności i stopień Harcerza Orlego. Od początku wojny aktywnie uczestniczy w konspiracyjnych działaniach Szarych Szeregów. Najpierw zajmuje się małym sabotażem (malowanie znaków polski walczącej, wybijanie szyb niemieckich sklepów, itp.) a potem dywersją i akcjami zbrojnymi. Zostaje aresztowany 23.03.1943 o godz. 4.45 rano w swoim mieszkaniu. Od pierwszych godzin po aresztowaniu jest torturowany przez gestapo. Zostaje odbity 26.03.1943 pod Arsenałem przez Grupy Szturmowe. Akcją formalnie dowodził komendant Szarych Szeregów Stanisław Broniewski "Orsza" a faktycznie Tadeusz Zawadzki "Zośka". "Rudy" umiera, zakatowany przez gestapo, w swoim mieszkaniu 30.03.1943 roku. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Walecznych.

- Wiem jak powstała tradycja Dnia Myśli Braterskiej.

Dzień Myśli Braterskiej obchodzony jest przez skautów całego świata 22 lutego, w dzień urodzin Roberta Baden Powella i jego żony Olive Baden Powell.

pionierka/odkrywca

- Potrafię wskazać główne etapy w dziajach harcerstwa.

Obowiązują Was daty i postacie, które widnieją przy 2 belkach, ale musicie potrafić powiedzieć o nich coś więcej. Zarówno o wydarzeniach, jak i postaciach.

samarytanka/ćwik

Obowiązują Was daty i postacie jak wyżej,  tylko jeszcze bardziej szczególowa wiedza. Możecie być też zapytani o inne, Waszym zdaniem ważne wydarzenia w harcerstwie.

<!--[if !supportEmptyParas]--> <!--[endif]-->

Copyright © 2006-2010 12 ŁDH
Designed by: Renegat BananQ@gmail.com, mod by wafel